Ta sama noc, którą znacie z mafii przy stole, tylko bez kart i bez sędziego. Narratorem jest telewizor, więc gracie wszyscy.
Wilkołaki to gra towarzyska w dedukcję i blef, czyli mafia na telewizorze, od 5 osób. Wioska zasypia, wilkołaki budzą się na swoich telefonach i po cichu wybierają ofiarę. Rano wszyscy szukają, kto kłamie, i głosują, kogo wyrzucić z wioski.
Jeśli graliście w mafię albo w wilkołaki przy stole, znacie te zasady. Różnica jest taka, że noc prowadzi telewizor: odlicza czas, pilnuje kolejności i liczy głosy, więc nikt nie musi odpadać z gry, żeby ją prowadzić.
Telefon pokazuje rolę tylko tobie: wilkołak, wieśniak, jasnowidz albo myśliwy.
Wioska zasypia. Wilkołaki budzą się na telefonach i po cichu wybierają ofiarę, a jasnowidz sprawdza jedną osobę.
Rano kogoś brakuje. Zaczyna się dyskusja: kto kłamie, kto blefuje, kto siedział za cicho.
Wioska głosuje na telefonach, a telewizor ogłasza, kogo wyrzuciliście. Czasem to wilkołak, czasem nie.
Telewizor jest narratorem: odlicza noc, pilnuje kolejności i liczy głosy.
Bez kart, bez opasek na oczy i bez podglądania. Telefon pokazuje rolę tylko tobie.
Wataha rośnie razem z wioską, więc gra trzyma balans i na małej domówce, i na dużej imprezie.
Na większe domówki, wieczory ze znajomymi i integracje, wszędzie tam, gdzie lubicie się kłócić o to, kto kłamie. Gra jest w kreskówkowym stylu, bez krwi i makabry.
